Inbrekers.

 Ik was niet van plan nu een artikel te schrijven maar ik heb een leuk onderwerp: inbrekers!

Gisterenavond ben ik Geert gaan oppikken aan de CM in Kessel-Lo,  Geert kwam terug van een top-watersportvakantie met Samana. Ik ben thuis vertrokken om 20u30 en we waren terug om 21u50. Het had iets vroeger kunnen zijn maar eerst effe naar de frituur gaan was een heel goed idee van Geert. Ik een kleine frit met een kippesaté en pepersaus, Geert wil daar een curryworst bij, geen gewone, een met currysaus en ajuintjes.

Komen we voldaan thuis en wat zien we? De voordeur staat op een kier en om jullie spontaan opkomende gedachte voor te zijn: nee, ik was niet vergeten de voordeur te sluiten! Wat direct opviel, er was veel rommel gemaakt en om weeral een bij de lezers spontaan opkomende gedachten te voorkomen: nee, ik had tijdens de week afwezigheid van Geert niet zoveel rommel gemaakt. Trouwe lezers weten dat het voor mij de dag dat Geert terug thuis komt altijd stressen is!

Bon, ze waren binnengebroken via het slaapkamerraam (we slapen beneden) en dat raam was duidelijk iets of wat geforceerd. Ook via de buiten keukendeur en een ander raam hadden ze geprobeerd binnen te geraken. Dat konden we zien aan licht verwrongen deur- en raamstijlen. En eigenlijk, die inbreker moet toch een stom superkieken geweest zijn? Uit eigen ervaring weten we dat, als de voordeur gewoon in het slot gevallen is en dus niet extra met de sleutel gesloten, het o zo gemakkelijk is om een  deur te openen. Vraag dat maar aan een slotenmaker! Nee, ik zeg niet hoe je dat doet, ge weet maar nooit wie hier allemaal meeleest. Toch een kleine tip: een stevige kaart, genre bankkaart, volstaat.

 

Dat is maar een klein voorbeeld van Geert  haar hobbykamer, er valt wel iets meer op te ruimen! Maar, raar maar waar, er is niets gestolen , helemaal niks en dat is ook iets dat ik niet begrijp. Waarom breekt ge anders in? Je zou toch minstens een souvenir kunnen meepikken als herinnering aan je 84-ste inbraak op 07/09 om 21u15 in Holsbeek, Biekedelle nr. 10? Hoewel, ik vergeet bijna iets: ze hebben drank gestolen! In de keuken stond een bijna volle fles gin en we vonden die terug op ons bed met slechts nog een restje drank in. De politie die we verwittigd hadden vond op die fles geen vingerafdrukken, spijtig. Ik heb het zopas nog eens nagekeken, die gin, Bombay Premier, wij kopen geen rommel, bevat 47% alcohol. Hebben ze dat dan in 1 keer leeggedronken? Zonder tonic water, zonder een schijfje citroen en wat ijsblokjes?  

Ongetwijfeld zochten ze naar Geert haar niet bestaande juwelen of naar ons niet bestaande voorraad euro’s? Je zou bijna medelijden krijgen, doen ze zoveel moeite, maken ze veel kapot en lopen serieus risico om op dat uur betrapt te worden door de buren en dat allemaal voor niks? Mensenlief, wat een amateurkes toch, wat een sukkels.

 

Vissen, sushi, messen slijpen.

Het is efkes geleden dat ik nog een schrijfsel publiceerde omdat ik ten eerste geen goesting had en ten tweede omdat ik mij afvraag wie eigenlijk geïnteresseerd is in die schrijfsels? Blijkbaar toch een paar mensen. Ok dan maar, om mijn goeie wil te tonen en vooral mijn goed karakter, daar gaan we dan.

Dat ik af en toe ga vissen is geen groot nieuws. De laatste tijd gaat mijn voorkeur uit naar de visvijver in Boutersem. Een grote vijver in een groot mooi park met eeuwenoude bomen. Je kunt kiezen, betalen per keer dat je gaat vissen á 10€ of een jaarabonnement nemen voor 50€. Dat laatste dus, zeker weten en wat ik niet wist, er is aan dat jaarabonnement nog een voordeel verbonden. De mutualiteit, in mijn geval de CM, betaalt namelijk een deel terug, iets van 20€. Dat doen ze om de mensen meer te laten bewegen, een aanmoediging om meer te sporten. Ik ga die euro’s zeker niet weigeren maar allé, ik ga vissen! Ik zit uren stil naar een dobber te kijken! Als ik ‘s avonds spierpijn heb dan komt dat niet door bv. aan polstokspringen of aan hinkstapspringen  te doen, wel door het lange stilzitten in mijn overigens comfortabele visstoel. 

Om de drie maanden is er in het rusthuis hier in Holsbeek, sorry, woonzorgcentrum, een repair-café. Daar ga ik messen slijpen van 14u tot 17 u. Iedereen is er welkom, de bijdrage is vrijblijvend en gaat naar een goed doel, mooi zo. Wat er opvalt, hoe ouder de mensen zijn hoe minder geduld ze hebben! Komen ze daar naar mijn tafel gesukkeld met hun rollator en een paar  patattemesjes die ze nog gekregen hebben als trouwcadeau. En of het lang gaat duren, dat slijpen? Waarbij ik dan de neiging heb om te vragen of ze nog lang gaan leven, kwestie van wat vaart te steken in die slijperij en geen onnodig werk te doen. Hier thuis slijp ik ook soms messen maar dat goede doel is in dit geval opabus. Ik vraag 3€ voor een klein mes en 6€ voor een groot mes, tenslotte moet de slijpsteen soms vervangen worden en die kost 198€. 

Laatste onderwerp: de sushi. Na veel oefenen, veel  YouTube filmpjes kijken en goeie producten kopen kan ik je nu na de vierde sushi een culinair orgasme beloven. En pas op, ge krijgt er een paar druppen van de beste soyasaus bij, Tomasu in dit geval. Bestellingen zijn welkom en het is van niet lekker of niet klaarkomen: geld terug.

Voilá, het is gebeurd en om eerlijk te zijn, zoveel moeite heeft het mij nu ook niet gekost. Misschien volgt er nog een artikel maar niet aandringen, ik moet goesting hebben.

Gaza.

 

Rudi Vranckx: 'Wat zich nu afspeelt, is van een morele lafheid die ik in die 35 jaar als oorlogsreporter nooit eerder heb gezien'

Fietsen en zo.

Onze eerste minister is niet zeker of Netayanu aangehouden wordt bij een bezoek aan ons land want dat is nog niet besproken binnen de regering. Dus de uitspraak in Den Haag is van geen tel? Zou het kunnen dat de Joodse diamiantairs in Antwerpen belangrijker zijn? Belangrijker dan de genocide, de moordpartijen in Gaza? Heeft iemand al een duidelijke veroordeling gehoord van De Wever, wat de Palestijnen  betreft geen woord, geen commentaar, geen veroordeling.  En Nederland koopt nog wapens van Bibi, ik kan ze geen ongelijk geven want dat is degelijk materiaal, getest op vrouwen en kinderen. 

Och ja, ik zwijg erover, het heeft allemaal geen zin. Er zijn immers veel belangrijker zaken in het leven, de koers van de aandelen bv. of het feit dat we een oplossing voor de camper frigo gevonden hebben. Op 25 april mogen we de Bluts binnendoen bij de firma Frianen in Nijlen en wordt er een nieuw toestel geplaatst.  Eerst moest ik eens langsgaan zodat hij het kon bekijken. Wel, die brave man heeft gedurende  anderhalf uur alles nagekeken, ondertussen een slecht contact van de verwarming hersteld en een afspraak gemaakt. Top service, heb ik zelden meegemaakt! 

Daarjuist ben ik naar Leuven gefietst, heel flink van mij. Tom Boonen is radicaal tegen speedpedelecs, ik geef hem gelijk! Zit ge daar als 78 jarige rustig huiswaarts te fietsen als daar plots een speedpedelec voorbijvliegt. Met de daver op het lijf van ‘t verschieten stuur ik die zot een paar godvers achterna, niet dat het helpt maar het lucht op. En denkt ge dat ze bellen? Dat een ordinaire fietsbel niet staat op zo’n luxe speedfiets met een nummerplaat achterop kan ik begrijpen, is esthetisch niet verantwoord … in mijn bus van De Lijn had ik vroeger een zware claxon, genre scheepshoorn, enfin, het is maar een tip. Waar ik wel wat begrip voor heb is een meute fietstoeristen. Die stuur ik maar 1 godver achterna. Een fietsbel geeft extra gewicht en verstoort de aerodynamica wat die namaakcoureur al rap 0,05 km/uur kost. Soms lossen ze dat op met te roepen: “ hey menneke opzij, opzij, opzij, wij hebben ongelooflijke haast”. Ten eerste is “menneke” roepen tegen een bijna tachtigjarige zeer onbeleefd en ten tweede bij mij helpt dat niet. Of moet ik weeral uitleggen dat mijn gehoor ooit beter geweest is? Trouwens, als ge in Leuven wandelt en er is een tragere voetganger voor u, dan begint ge toch ook niet te roepen? 

Op www.veiligverkeer.be heb ik eens opgezocht wat een mens op een speedpedelec wel of niet mag. Ja mijne lieve God,  twee bladzijden met regels en uitzonderingen, ik zou die speeddingen nooit kopen. Wat er wel leuk is en pas op, dat is een heel persoonlijk gevoel, luistert: tussen Kortrijk- Dutsel en Holsbeek is het ongeveer 4 km. Op die toch korte afstand moet je 6 keer je snelheid aanpassen, kijk het maar na. Het gaat van 30 naar 50 km per uur met trajectcontrole. Er volgt een stukje 70 km/uur maar niet de moeite om gas te geven want direct komt er weer 30 en 50, om te eindigen met terug 30 km/uur.  Er ontbreekt nog een bord: dat ge moet uitstappen en te voet verder gaan. Er ligt gelukkig een perfect fietspad naast dat stukje weg maar hoe lossen die speedmannen dat op?  Soms mogen ze de baan op en de auto’s hinderen, soms moeten ze het fietspad op en wat verder mogen ze weer terug tussen de auto’s, niet simpel allemaal! Eigenlijk moet ge toch al een serieus kiek zijn om op de baan te fietsen als daar een perfect fietspad naast ligt. Een tijd geleden heb ik eens de euvele moed gehad om mijn claxon te gebruiken, man man man, die heeft nog 5 minuten met zijn linker middelvinger omhoog voor de auto gefietst.  Tom Boonen heeft groot gelijk.

Dikke pech!

 Niks, nul, geen graadje koeling. We zijn er voor een paar dagen op uit getrokken, richting Nederland. De bedoeling was om uit te proberen  hoelang we op den buiten kunnen overleven zonder 220V aansluiting, zoals op een camping aan de stroompaal. Dus met de zonnepanelen en een volle tank diesel, sorry, drinkwater, enfin, de twee. Met die achterlijke Trump en zijn bende gatlikkers daar in de States weet ge maar nooit hoe het zal eindigen, of beginnen. Een overlevingspakket hebben we: 90 liter diesel,  120 liter drinkwater, een zak patatten van de Aldi, een zakmes en een gevarendriehoek, voor als we in panne vallen. 

En we hebben panne, serieuze panne, de frigo in de camper doet het niet meer! Hoe wilt ge dan dat ik overleef? Geen frisse pint meer bij de avondscrabble! Geen fris glaasje (sorry, glas) witte wijn meer als aperitief of op zon- en feestdagen geen gin-tonic! Volgende maand vertrekken we wel naar Noorwegen en wat doen we met de vis die ik overvloedig ga vangen? Vroeger, lang geleden, draaiden we een flesje bier in een natte handdoek, hingen dat aan de autospiegel en na de nodige kilometers was die pint lekker fris. 

Maar ziet ge me nu rondrijden met een paar makrelen links en rechts aan de autospiegels? Dus geef toe, we hebben een serieus probleem, ook al omdat die frigo niet in een- twee-drie kan hersteld worden of vervangen! Wegens het begin van het vakantieseizoen is het overal druk druk en kan een afspraak pas begin augustus. Enfin, we zijn aan het zoeken, aan het googelen en aan het mailen, ge weet nooit.

“Ga reizen voor je sterft anders reist degene die erft”. Vind ik een leuke uitdrukking en ik zou er aan toevoegen “want er is geen tijd meer te verliezen”, toch in mijn geval.

Sushi.

Er komen leuke tijden aan! Opabus stort zich in de sushi wereld. Je mag je dus binnenkort verwachten aan culinaire hoogstandjes.

Wegens toch nog iets te veel onnodige vrije tijd heb ik nagedacht. Waarmee kan ik mijn soms hopeloos droevige gedachten verdrijven? Geen gepieker meer over duizenden vermoorde kinderen, vrouwen en een paar hamas strijders. Geen bezorgdheid meer over honger in Soedan, misschien terug goed slapen en dromen van een gelukkige wereld. Dieren doden alleen omdat ze honger hebben … met de steun van die gek in de VS doden een Poutin, een Netayanu, een …. hun namen zullen wel verkeerd geschreven zijn maar ik vind dat ze niet eens de moeite verdienen  om hun naam te verbeteren. Ik begrijp niet waarom duizenden mensen vermoord worden omdat ze toevallig op de verkeerde plaats zijn op het verkeerde moment. Waarbij ik juist bedenk dat sushi en hongersnood in Soedan niet goed samengaan maar er is een excuus, het zullen stuk voor stuk kunstwerkjes zijn die ge ook kunt opeten. 

Soit, ik ga me dus bekwamen in de Sushikunst, behalve de kans op een voedselvergiftiging doe ik er niemand kwaad mee. Youtube, een paar boeken, veel proeven en de beste ingrediënten zullen mij op het juiste culinaire pad brengen, wel geen workshops want dat is niet direct mijn ding. Als ge meer dan de helft niet verstaat wegens ge weet wel,  dan is dat weggegooid geld en ik ben een zuinige West-Vlaming! 

Koshihikari rijst, Uchibori rijstazijn, Tomasu soya, Kikkoman wasabisaus, Terrasana, sushi norivellen … ontken het maar niet, de goesting loopt nu al kwijlend uit jullie mond. Die super luxe ingrediënten kosten natuurlijk aardig wat euro’s maar daar heb ik, commerciële opabus zijnde, een oplossing voor. Ge zult sushi mogen bestellen, wel lang op voorhand en niet op feestdagen wegens dan gesloten. Maki, Uramaki, Sashimi, Nigiri, Gunkan, California suchi,   of nee, die laatste ga ik niet maken want ten eerste is dat dikwijls met namaak krab en ten tweede, het idee komt van de States, dat ze die maar aan die clown ginderachter serveren, met zijn favoriete  “cola light”  moet dat ongetwijfeld heel lekker zijn. Man man man, zelfs zijn culinaire voorkeur is beschamend slecht, wat een sukkel. 

Iedereen zal welkom zijn, ik maak geen onderscheid in ras of kleur, behalve dat sommige mensen, zijnde mensen met sympathie voor uiterst rechts, achteraan in de rij moeten staan. Ik vrees dat tegen het hun beurt is die sushi heel toevallig uitverkocht zullen zijn. Niet erg, tenslotte moet iemand de afwas doen.

Ge gaat nog verschieten, het wordt een groot succes en ik denk er zelfs sterk over na om een opasushi op de markt te brengen. Met echte Europese krab! 

Eenzaam.

Geert is niet thuis, ze is een dikke week op stap met mindervaliden, ik ben dus heel eenzaam en alleen. Niet dat ik mag klagen, voor iedere dag kan ik in de diepvries kiezen tussen gerechten die Geert met veel liefde voor mij klaargemaakt heeft. Maar nu, eind deze week, wanneer de eenzaamheid bijna niet meer draaglijk is, heb ik mezelf extra verwend! Naar de Delhaize gereden en daar  Noordzeetongskes (twee) en diepvriesfritten ( des allumettes) gekocht. Omdat ik teveel kwijlende goesting had ben ik daar vanavond vrij vroeg mee begonnen, om 18u15. Man man man, tongskes gebakken in echt veel boerenboter met licht krokante fritten en een goed glas wijn, het is culinair klaarkomen. 

Effe stoppen , ik ga naar het nieuws van 19u kijken, met nadruk op kijken want wegens mijn geweetwel gehoor  moet ik mij behelpen met ondertiteling. Als circus enthousiasteling kan ik een goeie clown best appreciëren en er loopt daar in de VS een oranje geschminkte clown rond, misschien komt die op tv en dat wil ik zeker niet missen! Los daarvan, kan iemand me uitleggen waarom de ondertiteling bijna altijd hopeloos te laat is? Ik zie nog ondertiteling van die oranje kwek kwek als het al over Poetin gaat. Niet dat het veel verschil uitmaakt, of het nu Poetin, Bibi of Trump is … en pak er Loekasjenco en Orbán ook maar bij en helaas, nog veel anderen. 

Omdat een culinair festijn zo lang mogelijk moet duren en het nieuws ondertussen voorbij is, is het nu tijd voor mijn dessert.  Ik had in de Delhaize ook nog frisko’s gekocht, ge weet wel, met nootjes rond. Akkoord, Geert kan veel betere desserts maken maar ja, ze is niet thuis. Morgenavond  komt ze thuis en dat is voor mij altijd een paniekdag. Stofzuigen, afwassen, lege flessen drank wegbrengen, kijken of er niets beschimmeld in de frigo ligt, rondslingerende onderbroeken met strepen in de wasmand gooien, veel werk! 

Let wel ge moet die schrijfsels van opabus niet te rap willen  lezen, ik ga daar waarschijnlijk nog veranderingen, verbeteringen in aanbrengen en ik zie al direct een fout,  het zijn geen strepen maar spetters. Altijd zo ongeduldig zijn!  

www.goeuropean.org

Ze zijn daar weer, nu staakt de helft van de chauffeurs van De Lijn en  ik citeer uit de krant: 

“Ze zullen vaker gesplitste diensten moeten rijden, zullen avonddiensten moeten verzekeren en zullen op zaterdag moeten werken.”

Als ge bij de Lijn begint als chauffeur, dan weet ge perfect dat er gesplitste diensten zijn, weet ge perfect dat er avonddiensten zijn en ook dat er op zaterdag (en zondag) gereden moet worden, wat willen ze eigenlijk? Ik herinner mij trouwens van toen ik nog voor de Lijn reed dat we die WE-diensten helemaal niet erg vonden wegens dubbel betaalde uren. 

Enfin, ze doen maar, leve de vakbonden!

Ik ben trouwens niet goed gezind: in de vaart in Leuven gaan vissen, 1 onnozel visje gevangen, in de vijver van de KULeuven gaan vissen, twee  karpers, wat ver onder de verwachtingen lag en gisteren in het Schulensmeer mijn hengel uitgegooid, noppes! Toch een rare hobby, wie zit er nu uren naar een dobber te staren die maar niet onder wil gaan? Ik dus, omdat sporten gezond is. 

Ah, ik ben in weer wat beter gezind want op mijn iPad zie ik het als er een berichtje binnenkomt, de eerste paar zinnen komen dan boven op het scherm. Dat Herman Brusselmans is vrijgesproken. Volgens de rechtbank heeft Brusselmans geen strafbare feiten gepleegd, volgens mij ook niet! Mooi zo.

Ik heb ook definitief een einde gemaakt met facebook. De bagger, de smeerlapperij, het aanzetten tot racisme, zelfs het dreigen met moord, alles wordt toegelaten. Als Herman Brusselmans een onschuldig, humoristisch artikel schrijft dan moet hij voor de rechtbank verschijnen terwijl op facebook alles mag en kan! Misschien schrijven de meeste onder een valse naam en zijn die sukkels te laf om er hun eigen naam onder te zetten. 

 “www.goeuropean.org”. Ik doe mee, geen Amerikaanse produkten meer kopen en ook geen Israelische, alternatieven vindt ge op de website van koop Europees. Temu is natuurlijk ook een mogelijkheid… En Trumpie heeft me aangenaam verrast, hij heeft een “groene” auto gekocht. Dat het een rode Tesla is speelt hier geen rol, feit is dat fossiele brandstoffen op hun laatste Amerikaanse benen lopen. Dat hij het meent is duidelijk want met een zelfde vloeiende beweging heeft hij nog een tweede cheque ondertekend (dank u wel meneer de president, zei Musk) en heeft hij zijn dochter iets elektrisch gegeven. Wat dat kind in godsnaam moet aanvangen met een Tesla Cybertruck, ik weet het niet, Joost misschien wel. Maar als we nu serieus worden, dat betekent eigenlijk dat de leider van een groot land om te kopen is? Ge moet mij niet wijsmaken dat Donald kwek kwek Trump ook maar 1 dollar betaald heeft voor die Tesla’s! Ah, dat opent  perspectieven, wat kunnen we daar tegenover stellen? Help me effe,  een Maserati, een Roll’s, een dikke Mercedes? Maar dan wel een heel dikke Mercedes? Akkoord, we kunnen ermee lachen maar eigenlijk is het intriestig, meer dan 74 miljoen Amerikanen (zegt kwek kwek) hebben gekozen voor een president die het niveau van een kind dat zijn goesting niet krijgt niet overstijgt. 

Beet!

Ik heb voor 2025 mijn Vlaamse visvergunning,(48€) de Waalse vergunning (38€) en ook die van de Kul-visclub (60€) aangeschaft. Ik vind dat straf, die van de KUL is veruit de duurste vergunning, en dat voor hun prutsvijverke in Lubeek. Tiens, zou onze Theo nog burgemeester zijn van Lubeek, nu hij minister is? Ik zag hem laatst nog op tv bij een of andere soldateninspectie. Hoe hij flink zijn best deed en rechtop en in de maat de rij soldaten schouwde, mooi om te zien, hij liep nog net niet naast zijn schoenen!

OK, nu nog wat meer zon en we vliegen, vissen er weer in. Vandaar de uitdrukking “ik ga vliegvissen”.

Dat terug vissen komt mij goed uit. De dokters hebben bij opabus een chronische bronchitis en emfyseem vastgesteld. Een hele geruststelling want nu weet ik tenminste waarom ik zo kortademig ben. Ze zeggen ook dat ik best wat meer zou sporten, geen probleem, ga ik doen, komt in orde. Daarom ga ik nog wat meer vissen, vooral aan de vaart tussen Leuven en Wijgmaal. Dat is zo’n 6 km van Holsbeek, prima te doen met mijn fiets en dan gaat mijn luxe tweedehands gekochte fietsviskar (visfietskar?) eindelijk van pas komen. Nog een geluk dat mijn fiets een goeie elektrisch ondersteuning heeft want met zo’n kar erachter, onderschat dat niet! Tenslotte moet ik nu ook niet overdrijven en te sportief worden!

Er is nog leuk nieuws: mijn visvriend Jef komt ook naar Noorwegen. Of nee, wacht, ik begin verkeerd. Lees opnieuw.

Van 18 mei tot eind juni gaan we naar Noorwegen. Daar komt nog een uitgebreid verslag van maar dat is voor later, nogal wiedes. Luistert: de Fagervik camping aan de Tresfjord heeft uitstekende visgronden en daar gaan we een week verblijven. En wie heeft daar op die camping een hytte, een huisje gehuurd? Jef en Heidi. Fantastisch toch, ik tel de dagen af. 

Niet dat er direct een visverband is maar ik moet plots aan iets denken. Geert geeft een soort bewegingscursus aan oude rusthuismensen waarbij de meest sportieve bewoners in een halve kring rond Geert zitten en haar bewegingen moeten nadoen. Linkervoet 5 cm van de grond heffen, daarna rechtervoet, effe  uitrusten en dan hetzelfde maar omgekeerd. De ambiance, het enthousiasme stijgt en daar gaan we opnieuw, linkervoet, rechtervoet, iets hoger Gerard, wat rapper Eufrasie en maar draaien en sneller en links en rechts en hoger en lager die voet en pakken die flosj. Stop opabus, stop, het is niet de Leuvense kermis! 

Awel, ik ga dat ook doen, die turnoefeningen gezeten in mijn comfortabele vissersstoel dat moet lukken, voetje links, voetje rechts.  Als die visser  aan de overkant van de vaart  me wat bezorgd en wantrouwend bekijkt dan leg ik hem uit dat ik op doktersvoorschrift wat meer aan sport moet doen. Omdat  ik anders te weinig asem heb en last van dat dinges waarvan ik altijd de naam vergeet. Mijn voeten wat hoger heffen, dat helpt zeker niet tegen vroegtijdig geheugen verlies? 

Wat wel zou helpen om die oefening met meer enthousiasme uit te voeren is de nodige verbeelding: onder mijn linkervoet ligt Poetin, onder mijn rechtervoet ligt Bibi, en stampen maar! 

Och, geen zorgen, opabus beoefent de perfecte hobby, doet de juiste oefeningen en zal nog lang en gelukkig leven.

 

St. Margaretha.

We gaan af en toe eten in het buurtzorghuis hier in Holsbeek, St. Margaretha. Zeer betaalbaar, redelijk lekker en ruim voldoende. We gaan gewoonlijk op dinsdagmiddag, dan staan er ook fritten op de menu. Voor mij zouden de fritten iets meer gebakken mogen zijn, ik vind ze een beetje aan de slappe kant. Geert zegt dat ik een moeilijke ben en dat we niet in een sterrenrestaurant zitten. 

Voor een simpele 9€ krijgt ge soep, een hoofdschotel (met iets te slappe fritten), dessert en koffie en dat allemaal á volonté. Ik vraag er altijd een mini flesje rode wijn bij (3,5€!) enfin, ik moet dat niet meer vragen, ik krijg dat spontaan. 

Iedereen mag er gaan eten, je moet geen bewoner zijn die er rondsukkelt met een rollator. Bij de niet bewoners, zijnde dus mensen nog in hun goede doen, zie ik altijd twee pastoors of nee, soms is er maar 1 pastoor. Exact weet ik het niet maar ik schat ze rond de 70 gezegende jaren. Ik vind dat de grootste van de twee te veel bezig is met zijn smartphone aan tafel terwijl zijn overbuur de Standaard  leest maar dan wel bij de koffie. Of misschien het parochieblad?

Vorige dinsdag zaten ze aan een tafeltje schuin tegenover ons en mijn aandacht werd getrokken op het voorbereidend werk. Ik ga ze een naam geven, dat schrijft gemakkelijker, de grootste gaan we Paulus noemen en de kleinere Petrus. Goed dus, het voorbereidend werk werd deze keer uitgevoerd door Petrus: met een weids gebaar maakte hij een groot kruisteken over de tafel , een soort zegening veronderstel ik. Waarbij ik de voorzichtige neiging had om te vragen of ik daar mijn soepbord niet mocht bijschuiven, was het in een keer ook gezegend. Daarna volgde een redelijk lang gebed, ik zou dat in stilte doen… Geert zegt dat ze iets hoorde van spijzen die de Heer moest zegenen en ook hun zonden vergeven. Dat van die zegen begrijp ik niet, ze hadden toch nog maar pas hun eten gezegend? En dat van die zonden begrijp ik eigenlijk ook niet. Iedere dag opnieuw vragen ze de Heer om hun zonden te vergeven! Dat moet daar wat zijn, daar ten huize van Petrus en Paulus. Ik herinner mij van mijn jeugdjaren dat ik minstens een maand nodig had om de nodige zonden te begaan en vergiffenis te krijgen. Al bij al, ze doen er geen kwaad mee maar voor mij zou het iets bescheidener, meer ingetogen mogen zijn. Stel je voor dat er twee moslims komen en voor het eten tot Allah bidden en daarbij languit op de grond gaan liggen! Ons buren zijn moslims, zou ik die niet kunnen omkopen? Ik wil er gerust hun eten voor betalen. 

Er zijn lezers wie het niet lukt om te reageren op artikelen terwijl anderen daar blijkbaar geen probleem mee hebben. Ik weet niet hoe dat komt. Vergeet wel niet om je naam erbij te vermelden anders komt het bij mij binnen als anoniem. 

Einde.

 Ik ben de laatste tijd moe, te moe, er zit geen fut meer in, ik veronderstel dat mijn bioritme om zeep is. Wat geen veronderstelling is, ik ben al een tijdje erg kortademig, teveel gerookt zeker? 

De dagen passeren een voor een, opabus hangend in de zetel met als voornaamste tijdverdrijf zijn iPad. Omdat ik een beetje beu ben om artikeltjes te schrijven ga ik iets nuttig doen, mijn begrafenis voorbereiden. Rokers leven iets minder lang. Op zich vind ik dat niet erg, ik wil geen gepamperde ouwe vent worden die ze in een rusthuis met verkleinwoordjes aanspreken. Maar eerst ga ik nog heel rijk worden, ongelooflijk rijk. Ik ga de fabrieken waar ze sigaretten draaien een proces aandoen, te beginnen bij Belga, maar ik vrees dat die niet meer bestaan. Ik heb ook groene Michels gerookt, was voor de kenners. Toen we in Frankrijk woonden waren het Gauloises, des blondes, , solidair met de buren. De laatste tijd kreeg een Lucky Strike sigaret de voorkeur, omdat mijn schoonbroer die ook rookt ( ondertussen gestopt met roken) en ik bij hem regelmatig een sigaret kon afschooien. 

Ik ben er nogal gerust in, er zijn voorbeelden genoeg van processen in de Verenigde Staten waar mensen ontzettend rijk mee geworden zijn. Een  paar advocaten er tegenaan gooien en hup, Elon Musk achterna. 

Wat ik ga doen met dat fortuin? So wie so een groot deel schenken aan een Palestijns goed doel, misschien zelfs het grootste deel. En wat opzij leggen voor mijn begrafenis waar heel veel volk zal op afkomen. Wat dus ook een grote zaal verondersteld, het Sportpaleis misschien? Ik ben er nooit geweest maar daar kan toch redelijk wat volk binnen?  En De Lijn zal ongetwijfeld willen instaan voor gratis vervoer, met bussen waar een zwart rouwlintje aan de spiegel hangt. Vergeet niet dat ik ooit een niet stakende buschauffeur geweest ben, daar hoort wat erkenning bij! 

Ok, wat nog? Koormuziek wil ik. Het is niet omdat ik met mijn klote gehoor niet meer kan genieten van eender welke muziek dat het stil en droevig moet zijn, daar in het sportpaleis. Schoonbroer Luc zingt in een Leuvens koor met veel leden, schoonzus Hilde zingt ook in een koor (de Cantorij) en er moet ook wat klassieke muziek bij: La Passione,  ook geen probleem want daar is mijn broer Walter voorzitter van. Dat maakt minstens  een paar honderd zangers en muzikanten. Hopelijk is het podium daar groot genoeg want ik wil er  ook nog Frans en zijn United Brass bij. Na de nodige tranen en veel overbodige speechen mag het iets luchtiger muziek zijn van 30 koperblazers, mits gratis drank zijn ze er alle dertig. Als ik zeg overbodige speechen dan is dat omdat ik niet graag in de belangstelling sta, ik hou van intieme eenvoud. 

Wie van ver komt moet iets te eten krijgen maar het moet sober blijven, tenslotte is het mijn begrafenis en geen West-Vlaams culinair festijn. Wie ooit op een West-Vlaamse begrafenis geweest is weet dat ge daar qua spijs en drank niks te kort komt en dat de beste moppen op het einde verteld worden. 

Ik ga nu  niet beweren dat ik er op korte termijn naar uitkijk maar geef toe, het klinkt allemaal goed, mooi geregeld van opabus. 

Staking.

 Zopas een artikel gelezen op vrt.be over de treinstaking.

Een anonieme (!) treinbestuurder beweert dat 65-plussers een trein laten besturen, dat kan niet, dat komt niet goed. Toch mooi, hij staakt mee om de treinreizigers te beschermen tegen onbekwame 65-plussers die ongetwijfeld de treinen laten ontsporen, of oorzaak zullen zijn van een frontale botsing. Stel dat de staking een beetje mislukt en ze toch moeten werken tot hun 65 jaar dan neem ik de trein niet meer. Je moet maar pech hebben dat zo’n ouwe onbekwame nog niet gepensioneerde man daar in die stuurcabine zit! 

Ze hebben onregelmatige uren, moeten de hele tijd geconcentreerd en alert zijn en soms snel kunnen beslissen. En ze zijn ook verantwoordelijk voor de veiligheid van de passagiers. Let wel, dat komt niet van mij, ik citeer gewoon die overspannen, oververmoeide treinbestuurder zonder bioritme en met een slechte gezondheid. Zou ik ongelijk hebben als ik mij zorgen maak? De kans is klein maar wat met de veiligheid als die anonieme man aan het stuur of de hendels van de trein zit?

Of ik nog een bus van De Lijn ga nemen bv. naar Leuven is ook hoogst onzeker geworden want God weet, misschien vertrouw ik mijn leven toe aan een 65-jarige chauffeur. Mocht er iemand twijfelen aan mijn terechte bezorgdheid, weet dat ik 5 jaar buschauffeur bij De Lijn geweest ben. Ik ben nu wel een 75 plusser maar als ik mij concentreer en alert genoeg ben dan herinner ik mij dat onregelmatige uren, lange werktijden, overvolle bussen en dergelijke mij niet tegenhielden om op tijd te remmen en mijn passagiers veilig op hun bestemming te brengen. Akkoord, ik ben gelukkig gestopt als chauffeur bij De Lijn op 63 jarige leeftijd maar dat was omdat ik gewoon teveel goesting had om in Frankrijk full time aan ons boerderijtje te gaan werken. 

Er zijn bij de NMBS 5 verschillende vakbonden, slechts 2 van die bonden, toevallig de kleinste, gaan 9 dagen staken. Misschien hebben de treinbestuurders van de “grote” vakbonden minder last van onregelmatige stressvolle werkuren en gebrek aan bioritme?

“Het is vooral schrijnend voor het personeel om te zien dat ze de dienstverlening die de reizigers verdienen niet meer kunnen geven” zegt Bram Maes van de OVS.  Ammehoela, ze vinden het vooral schrijnend dat ze langer gaan moeten werken! En staken is nu ook niet direct een voorbeeld van goede dienstverlening!

Het valt misschien niet op maar ik heb iets tegen stakingen, zeker als je daarmee de dienstverlening voor duizenden reiziger verknoeit. Toen ikzelf nog met de bus reed was er een staking bij De Lijn waar ik niet wou aan meedoen. Mensenlief, niet te geloven hoe de chauffeurs veranderden in fanatieke vakbondsmensen, stakers dus. Daags voordien had je nog een leuke babbel bij een koffietje, nu gaan ze je bus blokkeren, je banden plat laten, wordt je uitgemaakt voor al wat lelijk is … ik ben er fier op dat ik toen mijn dienst heb uitgereden zodat mensen naar hun werk konden of naar de crèche met hun kleine.

Pensioen.

Toch mooi, die twee vriendjes aan de Gaza Riviera!  Donald kwek kwek Trump en Bibi. 

Het waanzinnig idee van Costa Gaza komt uit het brein van een super narcist die gelooft dat hij een geschenk uit de hemel is! Terechte opmerking, ik weet wel niet meer waar ik dat gelezen heb. 

Sedert de Nakba in 1948 zijn de Palestijnen op alle mogelijke manieren gepest, vernederd of geboycot door Israel. Zou het kunnen dat Hamas niet zou bestaan hebben zonder de jarenlange pesterijen van Israel?

Ik ben geen geschiedkundige maar dat lijkt me niet onmogelijk.

En zopas lees ik dat volgens kwek kwek Oekraïne de schuld is van de Russische invasie! 

Ik word precies een oude zeurpiet, maar waar ik me ook zorgen over maak is de pensioenleeftijd.  Stel je voor, heel wat beroepen gaan langer moeten werken dan tot hun 57 jaar! Of in het geval van spoorwegpersoneel tot aan hun 55 jaar. Wat is er mis met enkele jaren langer werken? Precies of een mens van 57 jaar niet meer meetelt, versleten is? Er zullen wel uitzonderingen zijn maar mij moet ge niet wijsmaken dat die allemaal niet meer bekwaam zijn om hun beroep uit te oefenen. Of dat ze dan een lichtere job zoeken, buschauffeur bv. Daar kan opabus van meespreken, die is op 55 jaar nog veranderd van zelfstandige naar werknemer, meer bepaald begonnen als buschauffeur bij De Lijn. Ik kan je verzekeren, heel streng om iemand aan te nemen zijn ze bij De Lijn niet, een beetje tureluut gewerkt of enige mentale schade kan geen kwaad. 

Natuurlijk, er is misschien iets minder inkomen, iets minder verlofdagen en daar wringt het schoentje! Men is het zo gewoon geworden, gesetteld in een leuk leven met een mooi loon en veel verlofdagen dat langer werken, eventueel veranderen naar een lichtere job, alleszins een minder vermoeiende job, niet te bespreken valt. Of als ze een paar jaar langer moeten werken dreigen ze met 9 dagen staken zoals de spoorwegvakbonden!  Ik ga me er natuurlijk geen vrienden mee maken maar voor mij klinkt dat als: “ ikke, ikke en de rest kan stikke”.

Maar als ik nu vrienden verlies? Ok, er zijn natuurlijk uitzonderingen, ik zeg wel uitzonderingen, die met recht en reden vroeger op pensioen mogen. 

Facebook.

In Evora is het nu (maandagmorgen 10 uur) 8 graden en mistig, echt geen vakantieweer. De zon zou er door komen, zeggen ze, ok, dan wachten we maar om nog een paar kerken te bezoeken. En als het niet verbetert,  foert, dan gaan we naar huis!

 Met dat kakweer heb ik tijd om mails en wat nieuws te lezen. Daarin heb ik een vaste volgorde: eerst de mails, dan het VRT nieuws gevolgd door het google-nieuws en de meteo. Als ik dan nog tijd over heb in mijn drukke dagelijkse bezigheden dan lees ik De Morgen want daar heb ik mij sedert een paar weken digitaal op geabonneerd.

Ah, en ik zit ook terug op facebook en wie daar commentaar op heeft, weet dan dat “ ce ne sont que les foux et les imbéciles qui ne changent jamais leurs idées”. Ik heb die uitdrukking ooit al gebruikt maar toen had dat te maken met de vakbonden tijdens mijn geüniformeerde De Lijn periode.

Bij het rondneuzen op facebook kwam ik Elisabeth Lucie Baeten tegen. Op de rode loper van de Kastaars heeft ze een statement gemaakt en op geen tijd 50.000€ ingezameld voor het Palestijnse volk. Ondertussen misschien al veel meer euro’s, ik hoop het. Facebook is blijkbaar een ideaal medium om te reageren en vooral om gif te spuwen. Er begon mij iets op te vallen en ik heb volgehouden en pakweg de helft van de 374 reacties gelezen. Opabus leest heel snel, zegt Geert.

Ongeveer 1/3 van die azijnpissers zou beter eerst Nederlands leren, zouden ze zich iets minder belachelijk maken. Nog een derde heeft zijn informatie gevonden op de scheurkalender van het Vlaams blok en kopieert, bij gebrek aan eigen hersenen, totaal verkeerde informatie. En een laatste derde zijn gefrustreerde creaturen die thuis onder de sloef liggen en op café een grote mond opzetten. Voilá, dat opabus het gezegd heeft, ook eens wat gif spuwen kan deugd doen. 

Als ik nu ook nog dat rekeningnummer vind dan stort ik een aanzienlijk bedrag, althans naar godsvrucht en vermogen. Vergeet niet dat ik al de olijfbomen van mijn broer Walter gesteund heb. 

)

Convento de Cristo.

 

Zie je daar helemaal vanboven dat kasteel staan? Dat is het klooster-kasteel-Convento de Cristo in Tomar, Unesco Werelderfgoed.

Wij stonden met de bluts aan de brug, helemaal beneden. Maar omdat kerken en kloosters voor mij onweerstaanbaar zijn,  zijn we naar boven gestapt. Enfin, gestapt is een ietwat euforische uitdrukking. Het was  langs een soort geitenpad steil naar boven met kasseien nog erger dan die van  het Groot Begijnhof in Leuven. We zijn er geraakt maar het heeft me zwaar op mijn adem gepakt. En weet ge wat? Toen we boven waren, aan de ingang waar we dank zij onze gezegende leeftijd maar de helft moesten betalen, had ik nog net genoeg adem om te zeggen “Eli, eli, lama sabachtani?”. Want was daar geen grote parking? Er stonden zelfs bussen die toeristen tot voor de ingang gebracht hadden! 

Die convento de Cristo was overdonderend, voor mij een van de meest indrukwekkende ervaringen in mijn 78 jarig bestaan. Hoe hebben ze dergelijke pracht en praal in de 13de eeuw klaargekregen? Allé, die bouwstenen moesten wel via datzelfde geitenpad boven geraken! Als ge in Portugal zijt: doen! Een absolute aanrader! Vergeet de Algarve en de toeristenmeute, trek het binnenland in en ga naar Tomar, 145 km van Lissabon. Weet ge wat er ook straf is, maar dat helemaal terzijde, mijn oudste brandweerzoon heeft in Tomar ooit gesproken op een congres, is daar bevriend met de grote brandweerbaas!  

Luistert,  Jan, Piet en Klaas en ik mag de vrouwen niet vergeten, Linde, Vanessa en Sofie, het Portugese binnenland is ons erg meegevallen. We hebben  zo’n 300 km de N2 gevolgd, een volgende keer doen we dat opnieuw, maar dan de volle 730 km. En niet meer in de winter maar in de lente, kwestie van veel regen en net geen vriestemperaturen te vermijden. Niet dat onze Bluts daar niet tegen kan maar het is niet te geloven met welke rotvaart de gasvoorraad dan vermindert. Geen gas is geen verwarming en geen verwarming is kou lijden, zelfs in de Bluts. We doen ervaring op, allemaal goed ter voorbereiding van onze reis naar Noorwegen vanaf 18 mei, tot  een stukske in juli, afhankelijk van de gasvoorraad. En de centen.