Wij stonden met de bluts aan de brug, helemaal beneden. Maar omdat kerken en kloosters voor mij onweerstaanbaar zijn, zijn we naar boven gestapt. Enfin, gestapt is een ietwat euforische uitdrukking. Het was langs een soort geitenpad steil naar boven met kasseien nog erger dan die van het Groot Begijnhof in Leuven. We zijn er geraakt maar het heeft me zwaar op mijn adem gepakt. En weet ge wat? Toen we boven waren, aan de ingang waar we dank zij onze gezegende leeftijd maar de helft moesten betalen, had ik nog net genoeg adem om te zeggen “Eli, eli, lama sabachtani?”. Want was daar geen grote parking? Er stonden zelfs bussen die toeristen tot voor de ingang gebracht hadden!
Die convento de Cristo was overdonderend, voor mij een van de meest indrukwekkende ervaringen in mijn 78 jarig bestaan. Hoe hebben ze dergelijke pracht en praal in de 13de eeuw klaargekregen? Allé, die bouwstenen moesten wel via datzelfde geitenpad boven geraken! Als ge in Portugal zijt: doen! Een absolute aanrader! Vergeet de Algarve en de toeristenmeute, trek het binnenland in en ga naar Tomar, 145 km van Lissabon. Weet ge wat er ook straf is, maar dat helemaal terzijde, mijn oudste brandweerzoon heeft in Tomar ooit gesproken op een congres, is daar bevriend met de grote brandweerbaas!
Luistert, Jan, Piet en Klaas en ik mag de vrouwen niet vergeten, Linde, Vanessa en Sofie, het Portugese binnenland is ons erg meegevallen. We hebben zo’n 300 km de N2 gevolgd, een volgende keer doen we dat opnieuw, maar dan de volle 730 km. En niet meer in de winter maar in de lente, kwestie van veel regen en net geen vriestemperaturen te vermijden. Niet dat onze Bluts daar niet tegen kan maar het is niet te geloven met welke rotvaart de gasvoorraad dan vermindert. Geen gas is geen verwarming en geen verwarming is kou lijden, zelfs in de Bluts. We doen ervaring op, allemaal goed ter voorbereiding van onze reis naar Noorwegen vanaf 18 mei, tot een stukske in juli, afhankelijk van de gasvoorraad. En de centen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten