OK, nu nog wat meer zon en we vliegen, vissen er weer in. Vandaar de uitdrukking “ik ga vliegvissen”.
Dat terug vissen komt mij goed uit. De dokters hebben bij opabus een chronische bronchitis en emfyseem vastgesteld. Een hele geruststelling want nu weet ik tenminste waarom ik zo kortademig ben. Ze zeggen ook dat ik best wat meer zou sporten, geen probleem, ga ik doen, komt in orde. Daarom ga ik nog wat meer vissen, vooral aan de vaart tussen Leuven en Wijgmaal. Dat is zo’n 6 km van Holsbeek, prima te doen met mijn fiets en dan gaat mijn luxe tweedehands gekochte fietsviskar (visfietskar?) eindelijk van pas komen. Nog een geluk dat mijn fiets een goeie elektrisch ondersteuning heeft want met zo’n kar erachter, onderschat dat niet! Tenslotte moet ik nu ook niet overdrijven en te sportief worden!
Er is nog leuk nieuws: mijn visvriend Jef komt ook naar Noorwegen. Of nee, wacht, ik begin verkeerd. Lees opnieuw.
Van 18 mei tot eind juni gaan we naar Noorwegen. Daar komt nog een uitgebreid verslag van maar dat is voor later, nogal wiedes. Luistert: de Fagervik camping aan de Tresfjord heeft uitstekende visgronden en daar gaan we een week verblijven. En wie heeft daar op die camping een hytte, een huisje gehuurd? Jef en Heidi. Fantastisch toch, ik tel de dagen af.
Niet dat er direct een visverband is maar ik moet plots aan iets denken. Geert geeft een soort bewegingscursus aan oude rusthuismensen waarbij de meest sportieve bewoners in een halve kring rond Geert zitten en haar bewegingen moeten nadoen. Linkervoet 5 cm van de grond heffen, daarna rechtervoet, effe uitrusten en dan hetzelfde maar omgekeerd. De ambiance, het enthousiasme stijgt en daar gaan we opnieuw, linkervoet, rechtervoet, iets hoger Gerard, wat rapper Eufrasie en maar draaien en sneller en links en rechts en hoger en lager die voet en pakken die flosj. Stop opabus, stop, het is niet de Leuvense kermis!
Awel, ik ga dat ook doen, die turnoefeningen gezeten in mijn comfortabele vissersstoel dat moet lukken, voetje links, voetje rechts. Als die visser aan de overkant van de vaart me wat bezorgd en wantrouwend bekijkt dan leg ik hem uit dat ik op doktersvoorschrift wat meer aan sport moet doen. Omdat ik anders te weinig asem heb en last van dat dinges waarvan ik altijd de naam vergeet. Mijn voeten wat hoger heffen, dat helpt zeker niet tegen vroegtijdig geheugen verlies?
Wat wel zou helpen om die oefening met meer enthousiasme uit te voeren is de nodige verbeelding: onder mijn linkervoet ligt Poetin, onder mijn rechtervoet ligt Bibi, en stampen maar!
Och, geen zorgen, opabus beoefent de perfecte hobby, doet de juiste oefeningen en zal nog lang en gelukkig leven.



1 opmerking:
Merci, Opabus, voor uw beschouwingen over het dagelijkse leven. Gij ziet dingen die ik niet zie. En zodra gelezen, denk ik: Tiens, hoe is het mogelijk dat ik daar niet aan gedacht heb? Blijft ons aub overspoelen met uw schrijfsels!! ππΌππΌ
Een reactie posten