Het is 2u38 en wat doet een mens die niet kan slapen? Juist, artikeltje schrijven.
Ik krijg nogal wat reacties en dat is goed want dat geeft soms schrijfinspiratie, zoals het feit dat er 7 pillen op dat bord liggen. Ik heb zelf die foto nog eens bekeken en ja, het zijn er zeven. Volgens mij zal dat eenmalig geweest zijn, ergens een plotse behoefte aan een extra pil om weeral een dag door te komen. Dus geen onnodige zorgen, nu zijn er echt maar vijf, iedere morgen. In januari vertrekken we voor 6 weken naar Portugal. Zes weken dat is 42 dagen of 42x5= 210 pillen! Stel dat ze u aan de grens tegenhouden? Leg het maar uit, 210 pillen! Ik zie het al gebeuren: "Wil meneer zijn camper even aan de kant zetten en meekomen naar den bureau." Volgens mij moet ik daar geen uitleg over geven want dat is toch medisch geheim? Of anders vraag ik aan onze huisdokter Annelies een soort schriftelijke noodzaak om de grens tee passeren met een lading pillen.
Dat er redelijk wat reacties komen bewijst dat de blog ook gelezen wordt, akkoord, ik zit nog niet aan het aantal lezers zoals bv. een Herman Brusselmans maar dat is dan ook een groot schrijver. Zou die nu echt voor de rechtbank moeten komen wegens het uiten van zijn terechte woede in een schrijfsel in Humo? Het zelfverklaarde “uitverkoren volk” heeft toch wel heel gevoelige tenen.
Wat me doet denken aan een item in het journaal ergens in oktober. De joodse gemeenschap vierde Jom Kippoer en daarvan was een kort uittreksel te zien in het vrt-journaal. Te midden een groep volwassen mannen in feestkledij stond er ene met een levend kieken boven zijn hoofd te zwaaien! Blijkbaar worden hun zonden dan overgedragen op die kip. Dat gelooft ge toch niet? Allé, beetje serieus blijven, ze lopen al rond met merkwaardige en opvallende atributen, het wordt helemaal lachwekkend als ze met een kieken boven hun hoofd beginnen te zwaaien. Enfin, ze doen er geen kwaad mee want behalve de kippen die na afloop van hun carrousel een mes door de keel geramd krijgen heeft niemand er last van.
Mijn broer Walter, 1 jaar minder oud dan ik, is vol overtuiging bezig met een actie ten voordele van de Palestijnen: "Plant een Olijfboom". Ik doe mee, en ik hoop met mij nog veel mensen. Voor 20€ koopt ge een olijfboom die dan in februari in Palestina zal geplant worden om zo te komen aan een grote olijfboomgaard. of juister: er worden 40 boompjes per boomgaard gepland, dus nu kunnen alvast 5 gezinnen geholpen worden. Pas op, het is een serieuze bedoening met certificaat en opvolging en zo. Alle info vindt ge op "www.planteenolijfboom.nl/olive-grove-for-hope"
Geert en ikzelf hebben er acht gekocht, maar wat ik mij afvraag: waar vindt ge ginderachter nog een bruikbaar stukje grond? En gaan er nog voldoende mensen zijn om die boompjes te planten? Onze Bibi wil namelijk grondig werk leveren: alle Palestijnen vermoorden en alles platgooien, dan hebben ze ruimte zat voor het plaatsen van nieuwe nederzettingen, maar ze gaan eerst toch veel puin moeten opruimen, héél veel puin. Dat doen ze met Amerikaanse bulldozers van Carterpillar, degelijk materiaal!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten