Nog een paar dagen en we vertrekken richting Le Cassan. Eerst een week vakantie en dan twee weken keihard werken. Er volgt een uitgebreid verslag met de resultaten als we terug thuis zijn en het dagelijkse leven hervat wordt. Omdat ik me volledig moet concentreren op de komende werken ten huize Yserttout kan ik me nu niet permitteren om artikels te schrijven. Dat is begrijpelijk wegens te vermoeiend want geestelijk moet ik scherp staan om daar het jonge geweld ten gepaste tijde verbaal in te tomen en lichamelijk ga ik mij er twee weken te pletter forceren.
Dus volgt op de blog van mijnentwege nu een gepaste stilte en laat ik graag het woord aan ons Lea:
1 opmerking:
Beste W. uit L.,
Ik zal de aangekondigde stilte nu al niet te veel verstoren en jullie enkel bestoken met één vraag ( of twee )waar is dat stuk kaas uit Lea's mond naartoe, of zit het er nog in ( onder haar tong misschien ) en in het eerste geval wie is er mee gaan lopen?
K.L. uit B.
Een reactie posten